zaterdag 15 april 2017

Slapen onder de sterrenhemel @ memories

maandag 14 april 2014


Een heerlijke warme dag is het vandaag, anderen denken er wel eens anders over en vinden het te heet. Maar ik moet zeggen dat we ondanks de bloedende hitte elke dag weer dankbaar zijn dat we elke dag de zon mogen ervaren. Dat gaan we echt wel missen straks als we weer terug zijn in Nederland. Het is gewoon heerlijk om te weten dat je elke dag weer met het zonnetje wakker wordt! Gewoon weten waar je aan toe bent met het weer, dat is in Nederland wel even anders.

Tussen de middag gaan we heerlijk picknicken met zijn allen, deze keer op een ander plekje op de rancho omdat op de plek waar we altijd heen gaan met deze hitte niet voldoende schaduwplekken te vinden zijn om met zijn allen te gaan zitten. We genieten en nemen hebben er ook een gekookt eitje bij, de kinderen zijn er dol op!! wat een feest!

Vanavond maakt oma die ook in Nicaragua is heerlijke kip-kerrie klaar! Ik maak ondertussen de rijst klaar en we dekken de tafel. Net voordat we aan tafel gaan valt opeens de stroom uit en is het zoeken naar een aantal kaarsjes omdat het al helemaal pik donker is. Op dat moment realiseer je je wel weer even hoe handig het is om altijd te zorgen dat je kaarsen of een zaklamp bij de hand hebt liggen. Lekker bezig….   Het is even zoeken naar alle spullen op de tast en als we beginnen met eten gaat gelukkig de stroom weer aan!! Pfff gelukkig maar want het is hier echt heel donker stipt om 6uur en heel Managua zat zonder stroom dus dat schiet ook niet echt op.

Ondertussen, zonder dat wij het weten, is er een aardbeving van ruim 5 op de schaal van richter. We voelen er niks van maar de slapende breuk die precies door Managua loopt wordt precies door deze beving wakker en actief gemaakt. Tijdens het eten komt onze buurman melden dat we over een uur bij Martha moeten komen om op de hoogte te worden gebracht over de stand van zaken. We zijn niet bang maar krijgen er wel even de kriebels van. Onze buurman adviseert alle deuren in het hele huis open te zetten mochten de deurposten ontwrichten dan kun je je huisje nog uit. Okey dan maken al dat ongedierte en die grote zwarte vrienden ook niets meer uit…..  We dachten dat het bij de beving van donderdag zou blijven en dat het wel meeviel maar nu lijkt het erop dat er meer aan de hand is. Na een uur gaan papa, opa en ik naar Martha toe, oma blijft bij de kinderen.

Martha laat ons weten dat net zoals in 1972 de breuk in de aarde weer actief is geworden. Het leger is op straat in heel Managua, hulpdiensten zijn onderweg naar Nicaragua,  professionals zijn uit andere landen gekomen om de overheid te adviseren over de situatie en alle deuren in het hele huisje moeten open staan. De familie van Martha heeft ondertussen de Rancho al verlaten en is naar hun koffieboerderij in Jinoteppe gegaan. Het hele land staat in het teken van een te verwachten grote aardbeving die ook niet kan komen...hmm  We moeten met het ergste rekening houden maar dat is tegelijk ook een grote brok onzekerheid omdat niemand weet wat er op dit moment in de aarde gaande is. Het alert staat op code rood en zelfs alle scholen zijn dicht. En wij? Wij krijgen te horen wat het plan is mocht er iets gebeuren. Er zijn geen genoeg plaatsen voor ons op de koffie boerderij om direct te evacueren maar in het uiterste noodgeval stappen we allemaal in de auto's en rijden we daar heen wat mij wel de nodige vraagtekens geeft. Allemaal in de laadbak? en dan rijden als er echt iets aan de hand is? hoe kom je er dan nog doorheen? Moederlijke scenario’s gaan door mijn hoofd. Het is een hele rare gewaarwording en met gemengde gevoelens gaan we weer naar ons huisje terug. We moeten allemaal een noodpakket maken en we zetten een paar tassen klaar met de belangrijkste papieren, paspoorten, elektra snoeren, sd kaartjes met foto's, luiers en wat andere noodspulletjes. Ja wat neem je op zo’n moment allemaal mee?

We weten dat er ook helemaal niks kan gebeuren en Nicaragua nu eenmaal een aardbevingsgevoelig gebied is. We kunnen ons wel heel erg druk maken voor iets wat niet gebeurd. In het andere geval dat er wel deze nacht heftige dingen staan te gebeuren… Even bevliegt het me en gaat er een angst door mijn lijf. Hoe moeten we alle kinderen op tijd het huisje uit krijgen als alles wel binnen no time instort? We moeten niet één kind mee nemen maar wel even vijf!!!!!  Hoe moeten we alle mondjes voeden als we straks wanhopig door de afgebroken straten van Managua lopen? Zelfs Efraín begint over verhalen die hij heeft gehoord dat de aarde openscheurde en er mensen in vielen… bah stop! Nu gaat het even te ver. Ik heb even een paar seconden nodig om al deze stormen in mijn hoofd tot rust te laten komen en dan is het goed. Dan weet ik het zeker: God heeft ons niet naar Nicaragua gebracht om ons hier om te laten komen. We gaan hier zeker weten door heen komen en vooral zorgen dat de kinderen veilig zijn! En hoe dan ook we allemaal vroeg of laat weer thuis komen in Nederland!

De jongste drie liggen al lekker te slapen als opeens weer de elektra uitvalt, We kijken elkaar een paar seconden lang aan en voelen de grond beven. Deze was niet zo sterk voelbaar als bij El Torro (die was ruim 6) maar het geeft geen fijn gevoel dat getril in de grond. We leggen na alle waarschuwingen van vandaag de drie jongsten buiten op een matras neer en ze slapen nog een tijdje verder. We zetten onze spullen buiten en we verwachten de nacht hier buiten voor het  huisje door te brengen. Het advies is dan ook: niet meer binnen slapen. Gelukkig duurt de stroom uitval niet super lang en na een tijdje is er gelukkig weer licht. Op een gegeven moment is er een hoop beroering op de Rancho en onze advocate en haar broer (die ondertussen weer terug is gekomen op de Rancho) laten weten dat we een noodplan in werking per direct zetten.. 

Er is een klein plekje bij een huis op de Rancho en daar is, volgens de advocate, de veiligste plek om te blijven. Verder staan er namelijk erg veel en grote bomen op de Rancho. De auto met laadbak van de broer van onze advocate wordt klaargezet voor de poort. Bij deze uitgekozen plek kan de auto zo door de poort weg rijden als het nodig is. In de laadbak worden kussen gelegd en alle kinderen moeten in de laadbak slapen. Alle tassen zetten we buiten neer bij de auto en er worden stoelen neergezet. En daar zit je dan... De kinderen hebben de grootste lol en vinden het eerder op een pyjama party lijken, en geef ze eens ongelijk. De stellen met een baby blijven wel bij hun huisje maar de rest blijft allemaal buiten onder de sterrenhemel in en rond de pick up. We zitten op van die heerlijke(niet fijn dus) witte plastic kuipstoelen en daar zit je dan te wachten op iets wat je niet weet. We zijn al snel het wachten en zitten zat en Klaas haalt alle losse kussen die hij maar in huis vinden kan. 

Ik ga op de grond liggen op de oprijlaan vlakbij de auto waar de kinderen ondertussen bijna allemaal in slaap gevallen zijn. Behalve Rosita die is klaar wakken..en dat laat ze weten ook. :-)  Gelukkig komt er nog een 1-persoons-opblaas bedje en de buren hebben een matras uit hun huis gehaald en zijn op het gras met zijn drieën gaan liggen. Nu er één persoon uit de laadbak is gegaan ga ik op het randje in de laadbak naast Rosita en Irma liggen. Dan weten we zeker dat ze er vannacht niet uit rollen. :-D Oma is op de grond gaan liggen op een paar kleine losse kussentjes en papa verderop ook. Opa ligt op het opblaas bedje dat niet goed is opgeblazen...  

Dat wordt dus een nacht onder de blote sterren hemel. Ondertussen zijn er verschillende kleine bevingen die niet heel erg voelbaar zijn zoals in het restaurant El Torro maar soms voel je gewoon de trillingen. We liggen wel maar slapen is lastig (behalve papa dat is een echte brandweerman en slaapt onder alle omstandigheden :-) zonder dat je het bewust zou willen lig je toch steeds te waken en te wachten op iets waarvan je niet weet wat het is, wanneer het komt, hoe groot het is en of het wel komt. In 1972 heeft de aarde gemiddeld 2uur staan schudden en als we daarna denken ja dan is slapen toch niet zo heel erg makkelijk hoe moe we ook zijn. Al denk ik dat je dan wel snel wakker bent. ;-)

Uiteindelijk is het stil en lijkt het of iedereen slaapt. De volgende morgen worden we wakker en kijken we om ons heen, het is een rare gewaarwording. Nu alles om je heen licht is voelt het wel even prettiger dan de nacht maar ook het zien van alle spullen en dingen om ons heen die net zoals gisteren gewoon heel zijn en op zijn plek staan. Er is niks veranderd, gelukkig maar! We zijn de nacht doorgekomen!




Als ik nu weer veilig in ons Nederlandje ben doet het hele avontuur mij toch ook denken aan de bevingen die er geweest zijn toen Jezus stierf. Het moet een enorme indrukwekkende situatie zijn geweest. Een onschuldige man gekruisigd met daarom heen veel mensen die huilden omdat ze Jezus leven mee hadden gemaakt, van hem hielden en wisten wat deze Jezus de wereld had gebracht. Maar wisten ze dan ook echt de werkelijkheid? Dat Jezus wel moest sterven? 

Goede vrijdag
Of wat denk je van de mensen die lachte en Jezus bespotte nota bene terwijl hij daar aan het kruis hing, hadden ze nu opeens wel het lef? Ze wilde gewoon niet geloven dat Jezus kwam om juist alles goed te maken tussen God en de mensen. Sommige mensen waren zo hardleers dat ze zelfs na die indrukwekkende gebeurtenis waar ze allemaal levend getuigen van waren bleven in hun ongeloof. Sommige gingen de mensen vervolgen die Jezus lief hadden. Anderen geloofden niet maar zagen wel wat er gebeurde. Het werd aardedonker drie uur lang midden op de dag. De aarde begon te beven en zonder dat er ook maar een mens bij te pas kwam scheurde in de tempel het tempeldoek van boven naar beneden dwars door! Er gebeurde vreemde dingen. Sommige mensen begrepen opeens dat Jezus werkelijk Gods Zoon was en vielen in diep verdriet op hun knieën! Was het nu te laat?

Stille zaterdag
Vandaag was het stille zaterdag, we denken er aan dat Jezus is gestorven en alles lijkt hopeloos. Alles lijkt voor niks te zijn geweest. Jezus is dood en wij weten allemaal als geen ander hoe pijnlijk dat is: dood is dood.

Pasen
Maar de volgende dag kwamen de mensen erachter dat het graf leeg was! Was het lichaam van Jezus dan gestolen? De farizeeërs die hier al een beetje bang voor waren(kun je nagaan hoe goed die boeven de bijbel konden en wisten dat Jezus het al had voorspeld dat hij zou opstaan) Ze hadden en er voor gezorgd dat Jezus gekruisigd werd. En na zijn dood lieten ze het er niet bij zitten. Ze wilden zelfs na zijn dood nog maatregelen nemen en hadden geregeld dat de steen voor het graf verzegeld werd en er soldaten waren die de wacht hielden. Maar de dood had niet het laatste woord, ik stel me zo voor dat de soldaten verlamd geweest zijn van angst toen Jezus op stond uit de dood.

Jezus had het al eerder gezegd dat hij zou opstaan en het zou winnen van de dood! hoe gaaf is dat! In Mattheüs 20 vers 18 en 19 staat het al. Jezus liep toen nog gewoon rond op de aarde en liet al weten wat er in de toekomst gebeuren zou.

Mattheüs 20 vers 18 en 19
18) Zie, wij gaan naar Jeruzalem en de Zoon des mensen zal aan de overpriesters en Schriftgeleerden overgeleverd worden, en zij zullen Hem ter dood veroordelen;
19) en zij zullen Hem aan de heidenen overleveren om Hem te bespotten en te geselen en te kruisigen; maar op de derde dag zal Hij opgewekt worden.

Er staan nog veel meer teksten in de bijbel die al verwijzen naar de kruisiging en opstanding van Jezus. Het was vandaag stille zaterdag maar morgen is het PASEN! Dan mogen we er aan denken dat Jezus is opgestaan! Voor jou, voor mij, voor ons allemaal! Wouw ik kan dan alleen maar heel gelukkig zijn! En waarom? Omdat dankzij Jezus er weer een brug is tussen God en mij en niet alleen dat! Dankzij Jezus is het weer helemaal goed tussen God en mij! Is dat alles? NEE, het is niet alleen maar goed, ook al mijn fouten zijn vergeven. Jezus hing daar namelijk met heel veel schuld aan het kruis. Nee het was geen schuld van Jezus, Jezus was namelijk totaal onschuldig veroordeeld. Nee… hij hing daar aan het kruis en was veroordeeld voor al mijn schuld en al mijn fouten….. Hij heeft ook jouw fouten daar met zich meegenomen aan dat vreselijke ruw houten kruis. Ik wil dat je dat weet. Hij nam de zonde van de wereld compleet vrijwillig op zich zodat wij vrij zouden zijn! Ik ben vrij! Jij mag ook vrij zijn! Ik weet dat ik het eeuwige leven mag hebben niet omdat ik zelf zo geweldig ben maar omdat Jezus dat voor mij heeft gedaan. Het is echt zo geweldig! om zo vrij te mogen leven!! Wil jij dat ook?

In Johannes 16 vers 3 staat de hele bijbel in een paar woorden. Het enige dat God van jou vraagt is om in Hem te geloven:


Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft,  opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft!






De volgende ochtend houden we het nieuws nauw in de gaten











donderdag 9 maart 2017

Airbrush

Heel eenvoudig idee! Airbrush zijn stiften waarin je moet blazen zodat de inkt van de stift in mini spetters uit de stift komen. Met deze stiften is het erg leuk om sjablonen te gebruiken of gewoon lekker je fantasie! Heel simpel en je hebt weinig nodig om even lekker creatief bezig te zijn. Papier, eventueel sjablonen, een kleed om onder je kunstwerk te leggen en natuurlijk de Airbrush stiften!


De stiften komen gewoon bij de action vandaan maar zijn op internet of de speelgoed winkel ook vast wel te verkrijgen. Er bestaan ook andere varianten waardoor je zelf niet zo hoeft te blazen...  heel fijn! ;-) Het is net weer even anders dan kleuren en geeft prachtige effecten.











Canvas schilderijtje

Canvas schilderijtje




Voor als je net even wat meer tijd hebt om te knutselen heb ik hier een erg leuk idee! Een schilderij waar je ook nog eens een leuke foto in kan doen. Wie maak jij er blij mee? Dit project kun je in twee delen of dagen doen omdat de verf tijd nodig heeft om te drogen.
Nodig:
Canvas schilderij (Action)
Verschillende rolletjes tape bv washi tape of washi tape met katoen. (Action en wibra)
Knopen (Action)
Diverse versiersels (Action en Wibra) 
Knijper
Houten letters (wibra)
Verf (Action)

dag 1
Laat je kind zijn of haar canvas doek verdelen in 3 of 5 vlakken(oneven komt erg mooi uit). Teken deze vlakken af met een potlood en geef elk vlak een kleur. Wil je in de schilderijen een éénheid creëren om een leuk plekje in huis op te vrolijken zet dan een aantal kleuren verf op tafel die allemaal bij elkaar passen. In mijn geval heb ik voornamelijk zachte pastel kleurtjes i.c.m. grijstinten op tafel gezet en nog rood omdat twee schatjes dat zoooo graag wilde  :-) Vervolgens kiezen de kinderen gewoon hun eigen kleuren maar passen wel alles schilderijtjes leuk bij elkaar.

Als je elk vlak een kleur hebt gegeven is het tijd om de letters en de knijper een kleur te geven. En ja nu moet alles uiteraard eerst drogen.

dag 2
Plak over de randen die de kleuren van elkaar scheiden tape. In de winkel is plaktape te krijgen in allerlei kleuren en mooie stofjes en kantjes. Sommige plakken niet super en kun je beter even met goede lijm extra vast plakken.

Plak vervolgens je knijper in een vlak en versier het geheel met knoopjes, viltbloemen, boomschors-hartjes en versiersels die je maar hebt kunnen scoren. Laat kinderen lekker hun eigen gang gaan in het versieren maar probeer de versiersels in bepaalde mate wel te beperken. Juist door groepjes te maken of niet alles helemaal vol te plakken krijg je een prachtig samenhangend geheel! Maar uiteindelijk.... tijdens het uiten van hun creativiteit... kinder-wil is wet  ;-)  dus laat ze vooral genieten!

dag 3
Tot slot heb je nog een haakje aan de achterkant nodig. Soms heb je van die kant en klare haakjes die je vast kan lijmen of bevestigen maar zelf heb ik gewoon heel simpel op de achterkant een touwtje geplakt met lijm en een extra tape-je erop en als haakje laten functioneren. Als alles goed droog is van het knutselwerk plak je deze zelf vast met secondelijm. Laat je kind absoluut niet zelf met secondelijm werken. De reden dat ik het zelf vastplak met seconden lijm is dat het regelmatig gebeurd dat lijm niet sterk genoeg blijkt te zijn na een tijdje. En wat zou het jammer zijn als de   prachtige knutsel werkjes van de muur komen zijlen..... 

Tussen de knijper nog even een foto en klaar is je prachtige schilderij! 









zaterdag 4 maart 2017

Vier het samen!

Vier het samen
met je gezin toeleven naar Christelijke feestdagen




Nieske Selles - ten Brinke heeft al verschillende boeken op haar naam staan. Nieske heeft een warm hart voor kinderen en met name pleegzorg kinderen draagt ze een enorm warm hart toe! Dat deze schrijfster prachtige boeken maakt die dan ook vooral het gezin en kinderen aanspreekt is dan ook niet vreemd. Haar boeken zijn kleurrijk maar ogen toch rustig, zijn aansprekend en ontzettend toegankelijk om te gebruiken in het gezinsleven. 

dinsdag 28 februari 2017

De no-deur @ loving memories

Gisterochtend ontdekten we dat ze het zwembad aan het legen waren. Ze hebben gisteren ook het water vervangen en er speciale middelen in gedaan om het water schoon te houden. Gelukkig maar! Vandaag zijn we echt heel erg blij dat alle oortjes weer beter zijn en hopelijk blijft dat voorlopig ook even zo.  Ook met Efraín gaat het goed op dit moment!

Elke ochtend hebben we een redelijk vast ritueel. Voor de kinderen wel zo prettig, met dat beetje vastigheid kunnen ze hun veiligheid ontwikkelen en zich langzaam openstellen om zich te hechten. Als we lekker samen fruit hebben gegeten hebben we altijd een ''naar school moment''. Mama heeft gisteren wat lesboekjes kunnen scoren en Rufino kan nu ook beginnen met schrijven! Hij wilde dat zoooo graag maar de boekjes die we hadden waren voor hem nog te moeilijk.

Vanmiddag mogen de kinderen weer even in het zwembad en het is natuurlijk genieten geblazen. Het wordt steeds warmer hier dus het is wel erg lekker om even af te koelen. We zijn in een redelijke periode aangekomen maar nu is ''de zomer'' begonnen. En dat merken we behoorlijk, tegelijk met de hitte maakt het het leven hier enorm intensief. Soms is het fijn om even te vluchten naar onze slaapkamer waar een airco staat. Het is dan echt even bijkomen als we de airco op zo'n 33 graden kunnen zetten.

maandag 27 februari 2017

prinsessendag @ loving memories

Donderdag 27 februari 2014


Vanochtend dekken de kinderen de tafel al voordat wij het kunnen doen! Wat een schatten! ik kijk met verbazing hoe ze het doen. Ze hebben steeds goed gekeken hoe wij het deden en ook hielpen ze vaak mee. Zo grappig dat kinderen dingen precies nagaan doen! Ach en stiekem vind ik het helemaal niet erg, ik kan alvast van mijn opvoedlijstje afvinken: Klusjes  :-P

Vandaag is het prinsessendag! De drie vrouwen gaan met elkaar op stap! En hoe!? Met de tuk tuk natuurlijk! Met de tuk tuk gaan we naar Familia dit is een winkel centrum redelijk in de buurt. Het is een geweldige rit! Af en toe denk je echt dat het ding er mee ophoud of dat hij de heuvel boven niet meer gaat halen.....   Hij reed aardig binnendoor en leek vandaag de Caraterre de Masaya te willen ontlopen, vermoedelijk weer iets met de politie die regelmatig controles uitvoerd. Dus wij konden aardig wat van de cultuur proeven!

 Huisjes en wijken die van golfplaten zijn gemaakt, een vrouw die de vuilnis nakijkt op bruikbare dingen, loslopende magere honden en een huisje waar een ''rijk '' gezinnetje lijkt te wonen omdat er een koe staat. Toch zijn de mensen hier ongelooflijk vriendelijk en met dat wat ze hebben lijken ze in de eerste indruk toch gelukkig. Ook merken we in het contact met de mensen dat ze tevreden zijn met wat ze hebben en dat ze een goed leven hebben in die zin dat ze het materialisme van onze cultuur niet kennen. Wat heb je dan ook aan een mobiel met whatsapp terwijl je koe tenminste melk geeft

Aangekomen bij het winkelcentrum zien we dat het echt heel maar dan ook heel rustig is! De indrukken zijn al enorm voor Irma en Rosa dus mama vind het wel helemaal prima de rust hier!

We vermaken ons prima!! We vinden een prachtig badpak voor Irma en ook schoenen voor de beide dames. We komen ook een winkel tegen met allerlei kantoorartikelen en knutsel spullen. We kunnen het natuurlijk niet laten om hier wat spullen van mee te nemen.