woensdag 9 december 2015

Ruzie in de tent! (deel 1)


Deze week werd ik flink wakker geschud door een noodkreet van een moeder op internet. Op een besloten face book groep plaatste ze een oproep of het bij haar thuis wel een normale  situaties was met ruzies die de boven toon voerden en dominant heerste over het gezinsleven. Terwijl ik de oproep lees val ik terug in mijn eigen gedachten wereld. Ik ben dus niet de enige die zich wel eens afvraagt wat is moeders wijsheid tijdens de ruzies die thuis gevoerd worden.

De moeder begon wanhopig te worden omdat de kinderen thuis alleen maar ruzie bleven maken dag in dag uit.... mijn interesse werd gewekt en opeens was ik weer klaarwakker! Ruzie in de tent! Hier wil ik meer van weten!

Mijn gedachten dwaalden af naar vandaag. Terwijl er twee van mijn schatjes, waarin het leeftijdsverschil ook nogal verschilde, elkaar maar in de haren bleven zitten begon ik mij er nu toch echt aan te irriteren. Woorden gaan over en weer en ondanks dat er vanuit moeders kant al een paar keer een waarschuwing was gegeven bleef het maar doorgaan. Terwijl ik mijn aandacht probeerde te verdelen over alle vijf bleven vooral deze twee lieverdjes ondertussen de hoogste aandacht eisen en overstemde ze samen de negativiteit aan tafel. Ik probeerde in oplossingen te gaan denken en het leek mij wel eens even een goed idee om een stoelendans te houden en te zorgen dat deze twee schatjes niet meer tegenover elkaar zaten maar meer schuin... Hopend op effect ging de ''gezelligheid'' gewoon ''gezellig'' door.....  een laatste snauw van mijn kant dat mama het een beetje zat was leek de rust letterlijk tijdelijk de ruimte te geven.

Zomaar even een moment opname uit het dagelijkse leven maar nu niet eentje om vrolijk van te worden of trots op te zijn... Ik voelde me er in ieder geval niet fijner van. De irritatie tussen de twee blijft en is niet opgelost en ondertussen voel ik me de slechte moeder die er maar bestaat omdat ik het niet kon laten om een flink geïrriteerde snauw te geven die eerder liet zien wie ik was dan dat ik als moeder de situatie in goede banen had kunnen leiden. Of niet?

Ik stond voor een flinke uitdaging om te zoeken naar het hoe en wat achter kinderruzies. En wat blijkt? Ruzies zijn juist een goede manier voor kinderen om te leren omgaan met de verschillen zoals meningen, karakters en belangen. Maar dan evengoed te taak als ouder om dit in goede banen te leiden. De uitdaging werd alleen maar groter want lekker makkelijk om te lezen dat je als ouder dit goed moet begeleiden. Juist dat begeleiden hoe doe je dat?!

2 opmerkingen:

  1. Hoi, als mijn dochters ruzie maken, probeer ik me er niet meteen mee te bemoeien, of ik probeer om ze zelf een oplossing te laten zoeken om iedereen weer tevreden of in ieder geval een beetje redelijk te laten nadenken. Ik denk ook wel dat het ruzie maken binnen het gezin een soort oefening is om sterker te worden in de maatschappij. Ze leren zich te verweren en op te komen voor zichzelf. En naar ik hoop ook wat meeleven en respect voor de ander. Maar vaak zeg ik ook, om de monden maar te snoeren: als je niks leuks te zeggen hebt, zeg dan niks. Mijn dochters kunnen namelijk ook elkaar snoeihard beoordelen op kleine dingen en uiterlijk, ik probeer ze dan in te laten zien dat het niet nodig is overal commentaar op te hebben, maar elkaar in waarde laten. Dat valt niet altijd mee, want het zijn ook echt pubers en als heel de wereld het doet, waarom jij dan niet. Als iemand chagrijnig is, dreig ik weleens te gaan zingen; "Begin de dag met een dansje, begin de dag met een lach, want wie vrolijk kijkt in de morgen, die lacht de hele dag" Vinden ze natuurlijk vreselijk, maar ze zien wel in dat het geen nut heeft om jezelf (of een ander) een mooie dag te ontnemen. Leuk onderwerp voor een blog trouwens. Groetjes

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hallo Tineke, Wat een waardevolle aanvulling is je bericht! Ik ben namelijk op dit moment veel aan het lezen over dit onderwerp met als doel zelf relaxter met al die ruzies te kunnen dealen :-) maar ook om er een nieuw stuk over te schrijven. Leuk om je reactie te lezen en vooral de persoonlijk noot die je gebruikt in je opvoeding om om te gaan met de (puber) ruzies! Het liedje dat je noemt raakt inderdaad gelijk een duidelijk vlak en kan een heerlijke puber weer even met beide benen op de grond zetten :-) Groetjes Elise

      Verwijderen