dinsdag 2 februari 2016

Mam ik ben een puber en ik heb extra aandacht nodig!!!!!!!

Mam ik ben een puber en ik heb extra aandacht nodig!!!!!!!

Okey dat werd mij vanavond even gezegd en wat vind ik het heerlijk dat mijn geweldige dochter zo duidelijk is! Natuurlijk hebben we samen heerlijk gekletst en gelachen en vond ze het zelf ook wel komisch. Maar in dat heerlijke gezellige moment zit zo'n grote kern van waarheid! Ik zie haar opbloeien als ze de aandacht krijgt die ze dubbel en dwars verdiend maar ik zie ook  het tegen overgestelde als die aandacht even uitgesteld moet worden omdat mama iets anders aan het doen is. En dat anders is op dat moment geen aandacht aan mijn geliefde oudste schat.

Het doet mij gelijk denken aan het boek dat ik nu aan het lezen ben: de 5-talen van de liefde van kinderen  van Gary Chapman en Ross Campbell. Ik heb al meer boeken gelezen van de schrijver Gary Chapman en ik kan niet anders dan ontzettend enthousiast zijn over zijn boeken, zijn visie en zijn manier van schrijven. Op een heldere en heerlijke leesbare wijze omschrijft hij in zijn boeken allerlei zaken op het gebied van de liefde.

En dan raakt mij op dit moment vooral het boek de liefde voor kinderen. Waarom? Ach waarschijnlijk gewoon omdat ik moeder ben? Of gaat het dieper? Ik weet het niet. Het is vooral een gevoel, het gevoel dat ik enorm veel van mijn schatten hou maar ook dat ik ze juist ook wil laten voelen dat ik van ze hou! Het niet alleen willen laten voelen maar ik wil ook dat het overkomt en binnenkomt.

Misschien ligt het in ons geval ook wel iets anders. Onze kinderen hadden opeens een nieuwe vader en moeder. En ja het komt er eigenlijk op neer dat ze het daar maar mee moesten doen. Die rare witte mensen wat moet je daar nu mee?! Ja je moest leren dat ze te vertrouwen zijn. Je moest je weer leren hechten. Je moest weer leren wat liefde is. Het leven is dan even niet meer zo makkelijk en al helemaal niet voor een kind.

Is het dan wel zo werkelijk anders als je geadopteerd bent? Elk kind wil zich toch geliefd voelen? Elk mens wil zich toch geliefd voelen? ja ik denk het wel of nee ik weet het zeker!

Ik sprak eens een vrouw die zich geliefd voelde door haar ouders. Maar ze wist ook dat haar zus zich nooit echt geliefd heeft gevoeld door dezelfde ouders. Hielden hun ouders dan niet van beide evenveel? Waarschijnlijk wel. Maar beide kinderen hadden verschillende behoeften en terwijl de ouders in hun beleving beide kinderen hun liefde gaven kwam het bij de een niet over en bij de ander wel. De een ontving de taal van de liefde die ze graag ontving de ander viste duidelijk naast het net. Ze wist met haar verstand waarschijnlijk wel dat haar ouders van haar hielden maar ze voelde het niet. Het kwam niet over ze ervoer de liefde niet zoals het had moeten zijn. Toen er op een dag een breuk in de relatie van hun ouders kwam is er bij haar zus veel woede en vooral ook onverwerkte woede ontstaan. En nog vind ze het moeilijk om contact te hebben met haar vader. Wat een hart verscheurende situatie vraag je je dan ook af. Wat een ellende is er ook in de wereld is het tweede waar je dan ook wel aan denkt. En natuurlijk een breuk in een relatie brengt veel verdriet voort. Dat is onherroepelijk een feit geweest bij het verdriet van deze zus! maar.... stel deze zus had zich in haar jonge jaren aangesproken gevoeld in haar eigen liefdes taal? hoe zou alles dan verlopen zijn vraag ik mijn af? Haar basis zal sterker geweest zijn denk ik, misschien net sterk genoeg om de wreedheid van deze wereld die scheiding heet te kunnen overleven... Niemand zal het zeker weten het is zo niet gegaan....

En toch ben ik er van overtuigd dat de juiste liefdes taal zoveel positiviteit teweeg brengt!  Ik zie het soms voor mijn ogen gebeuren! Elke dag geef je je liefde aan je kinderen en van elke liefdestaal hebben ze nodig. En toch hoe meer ik mij verdiep in de vijf verschillende talen die ik zie, des te meer zie ik bij onze kinderen een sterke behoefte van juist één van de vijf talen of een combinatie van twee.

Irma en ik waren er helemaal uit! Ze houdt enorm veel van onverdeelde aandacht van mij! Samen praten, samen weg gaan, samen lopen, samen lachen, samen iets maken en vooral dat woordje samen!

Liefde bij kinderen is net de bloeiende ijsbloem of soms ook genoemd de middagbloem. Een prachtige één-jarige die in de zomer oogverblindende bloemen kan produceren. Bij een bewolkte hemel blijven de bloemen gesloten en is er niks te zien van de prachtige kleurenpracht. En evengoed blijft het dezelfde bloem, hij leeft. Maar bij de liefde die deze bloem nodig heeft gaan de bloemen open en bloeit ze oogverblindend mooi! De liefde voor deze bloem is de zon! Hoe mooi is het ook bij onze kinderen als we als een zon mogen schijnen in hun leven! Laat je kind bloeien en schitteren in de taal van hun liefde. Zodat hun kleuren zichtbaar worden! De liefde die jij ze mag geven!

Ben je nieuwsgierig geworden naar de liefdestalen van kinderen? Dan nodig ik je echt uit om het boek aan te schaffen het is echt de moeite waard! Je leert nog verder, dieper en intenser te kijken dan de liefde die je al voor je kind hebt. En de liefde voor mijn kind is mij alles waard! Die van jou ook?







2 opmerkingen: