dinsdag 28 februari 2017

De no-deur @ loving memories

Gisterochtend ontdekten we dat ze het zwembad aan het legen waren. Ze hebben gisteren ook het water vervangen en er speciale middelen in gedaan om het water schoon te houden. Gelukkig maar! Vandaag zijn we echt heel erg blij dat alle oortjes weer beter zijn en hopelijk blijft dat voorlopig ook even zo.  Ook met Efraín gaat het goed op dit moment!

Elke ochtend hebben we een redelijk vast ritueel. Voor de kinderen wel zo prettig, met dat beetje vastigheid kunnen ze hun veiligheid ontwikkelen en zich langzaam openstellen om zich te hechten. Als we lekker samen fruit hebben gegeten hebben we altijd een ''naar school moment''. Mama heeft gisteren wat lesboekjes kunnen scoren en Rufino kan nu ook beginnen met schrijven! Hij wilde dat zoooo graag maar de boekjes die we hadden waren voor hem nog te moeilijk.

Vanmiddag mogen de kinderen weer even in het zwembad en het is natuurlijk genieten geblazen. Het wordt steeds warmer hier dus het is wel erg lekker om even af te koelen. We zijn in een redelijke periode aangekomen maar nu is ''de zomer'' begonnen. En dat merken we behoorlijk, tegelijk met de hitte maakt het het leven hier enorm intensief. Soms is het fijn om even te vluchten naar onze slaapkamer waar een airco staat. Het is dan echt even bijkomen als we de airco op zo'n 33 graden kunnen zetten.



Irma in haar nieuwe badpak steelt natuurlijk de show! Klaas heeft ervoor gezorgd dat er een zeil boven het zwembad is gespannen zodat alle vallende bladeren en de poep van de grote witte eekhoorns niet in het water kunnen vallen. Ook is het fijn dat de zon nu niet rechtstreeks op de kinderen schijnt. Want vergis je niet, ook gekleurde kindjes kunnen verbranden in de zon.

Vandaag heeft onze doorzetter Irma weer het fietsen opgepakt. Papa heeft één van de fietsen even aangepast zodat ze op een andere fiets even kan oefenen voordat ze weer op haar eigen fiets stapt. Irma vindt het fietsen vreselijk maar ja dat is ook niet zo vreemd met de vele schaafwonden die onze Efraín voor elkaar krijgt..... Uiteindelijk heeft ze de smaak te pakken! Super! Maar... helaas niet zonder schrammen....

Eer gisteren hebben we geïntroduceerd dat we in huis onze schoenen uittrekken. Dit omdat het echt heel snel een bende wordt met 14 voetjes!  :-) Het huisje is amper schoon te houden met al het stof dat door het hele huisje waait maar alle beetjes helpen en we besluiten dat voortaan in huis de schoenen makkelijk uit kunnen. De kinderen moeten er natuurlijk even aan wennen en vinden het maar even een vreemde gewaarwording. Eerst moet je constant op schoenen gaan lopen en daarna moet je ze weer uit gaan doen. Als mama voor de grap billen koek geeft aan de degene die zijn schoenen aanheeft in huis is het steeds weer gillen van dikke pret!

Over schoenen gesproken moet ik toch heel eerlijk toegeven dat ik zelf ook steeds meer (buiten) op blote voeten ben gaan lopen. En ook dat we uiteindelijk weer terug kwamen in Nederland... mennn wat moest ik er weer aan wennen om in het Nederlandse ritme letterlijk te lopen. Nachtmerries heb ik er van gehad, in Nicaragua begon het al. Opeens was ik in mijn droom terug in Nederland. En midden in mijn droom stond ik in onze (Nederlandse) keuken. Badend in het zweet schoot ik wakker en zat rechtop in mijn bed. Verdwaasd kijk je dan om je heen om even te checken waar je nu werkelijk dan bent. De paniek die even compleet je lijf had overmeesterd krijg je weer langzaam onder controle.

Ik werd weer gekalmeerd door de bekende geluiden van vogels die ver tot in de diepe nacht hun geluid lieten horen. De witte eekhoorns die over het dak liepen en zoals het leek een groot feest hielden. En zelfs de vleermuizen die ruimschoots tussen de golfplaten hun intrek hadden genomen lieten weer even weten dat ik was waar ik wilde en moest zijn. Geluiden die zo vertrouwd waren geworden dat ze je een gevoel van veiligheid beginnen te geven. En de droom? Die liet mijn duidelijk weten dat we er nog lang niet aan te waren om terug te komen naar Nederland.


***


Okey de schoenen uit dus, daar waren we gebleven. :-)

Vandaag hebben we een prachtige NO-deur gemaakt. Op deze deur hangen plaatjes die niet mogen. Op de deur hangt sinds vandaag een tekening dat er geen schoenen in huis aan mogen. Bij de deur ligt nu een mat en mama heeft voor gedaan dat je 5x je voeten moet vegen als je binnen komt.(3x de ene en 2x de andere natuurlijk anders blijven we bezig :-) ) Nou dat vinden ze helemaal grappig en er wordt druk voeten geveegd in huize de Lange :-)  En het leuke is is dat de kinderen elkaar vertellen wat wel en niet mag. Dat is werkelijk zo'n komisch gezicht!

Vanavond hebben we een paar plaatjes extra op de NO-deur geplakt. Morgen zullen we ze introduceren maar op zo'n heerlijk dag als vandaag...... Ze waren zo ontzettend lief vandaag! Dan is er bijna geen NO-deur nodig!   :-)

Vanavond krijgen de kinderen voordat ze naar bed gaan een schaaltje yoghurt met kinder-cornflakes. Ze genieten intens!! Dit is een super verrassing voor ze! Beter dan de hamburgers van gisteren! Yoehoe papa en mama hebben punten gescoord vandaag!

We wisselen twee bedden om vanavond, met Ismael hebben we af en toe in-slaapproblemen en vandaag geeft hij aan dat hij bij Rufino wil slapen. Dat gaan we gelijk regelen. En hij slaapt binnen no time als een roosje!!!! Goed zo Ismael!! Hier zijn we erg blij mee liefie!!



Onze NO-deur


Oftewel onze achterdeur naar de open lucht bij keuken



Er gaan heel wat wassen door en dat allemaal met koud water.....




Vandaag hebben we een gezicht gemaakt en papa en mama werden vol enthousiasme nagemaakt! 
Oei wat zijn we toch mooi! :-)







DE koffie is hier super lekker en Klaas genoot vanavond van een echt Nicaraguaans biertje

2 opmerkingen: