Pagina's

Welkom





Welkom op de blog van La Esperanza!

Mijn naam is Elise, getrouwd, trotse moeder van 3 zonen en 2 dochters en ondertussen zelf de 30 (net) :-) gepasseerd. Onze geweldige kinderen zijn geboren in Nicaragua en sinds 2014 mogen we samen in Nederland elkaars gezin zijn.

Met deze blog hoop ik jullie te informeren over adoptie maar ook ons gezinsleven die geen dag hetzelfde is. Als gezin met zeven personen valt elke dag wel weer wat te beleven!

Het is mijn verlangen om anderen te inspireren met interessante verhalen rond opvoeding, geloof, adoptie, actualiteiten en het dagelijkse leven. Juist het eenvoudige dagelijkse leven kan zo mooi en inspirerend zijn!

Sinds de komst van onze vijf geweldige kinderen ben ik full time moeder geworden. Full time moeder is een bewuste keuze omdat ik zelf mijn kinderen wil begeleiden naar hun volwassenheid. Maar vooral willen we graag een VEILIGE thuishaven zijn waar ze liefde mogen ontvangen.  Onze kinderen hebben het nodig dat ze 24/7 op ons terug kunnen vallen. Hun leven is behoorlijk in de war geschopt de laatste jaren en een adoptie gaat je leven lang mee. Aangezien mijn man door zijn werk veel verschillende werktijden heeft, zowel dag als nacht, hebben we al voor de adoptie plannen bewust de keuze van full time moeder gemaakt. Ik ben ontzettend dankbaar dat God ons als instrument wil gebruiken om hun tot steun en toeverlaat te mogen zijn! Iets waar ik dag in dag uit door diepe dalen en hoge pieken ontzettend dankbaar voor ben!

Dat full time moeder in de volksmond als huisvrouw wordt gezien oftewel iemand zonder beroep kan mij nu niet zo ontzettend boeien. Dat ik aangezien wordt al iemand zonder beroep omdat ik geen betaalde arbeid verricht wil nog niet betekenden dat je als huisvrouw niet waardevol bent! Op internet vond ik een  prachtige blog met een nieuwe naam voor mijn beroep: Manager van het gezin en zo ga ik met dit prachtige en dankbare beroep het leven door!


Veel plezier met lezen en laat af en toe eens een berichtje achter!


Groetjes Elise





11 opmerkingen:

  1. Wat prachtig gezegd: we mogen samen elkaars gezin zijn. Veel wijsheid en genot toegewenst in jullie gezin!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Mooi geschreven, een moeilijke maar ook dankbare taak. Wat fijn dat ze een gezin en een moeder met een groot hart hebben gekregen. Ik wens jullie Gods zegen bij de opvoeding en heel veel mooie momenten met elkaar!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wat heb je dit prachtig beschreven. Geniet maar van jullie prachtige geschenk in vijfvoud :-)
    Grtjes Alinda

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je Alinda!! Inderdaad een geschenk in vijfvoud!! Hoe groot kan een zegen zijn?! Zo groot en wonderbaar! we kunnen er bijna niet bij! :-)

      Verwijderen
  4. Mooi zeg dat jullie op deze manier gezin zijn!
    Ik ga snel op je blog verder neuzen. Bedankt voor je reactie op de dagboekjes voor de vakantie! En inderdaad ook christen ;).
    Groetjes Ilse

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat leuk dat je een reactie achter laat! Dank je! Ja we zijn hier al lekker aan de slag geweest met ''dagboek ideetjes''! :-)

      Ik zal binnenkort even wat op de blog laten zien (als ik het niet vergeet)
      Groetjes Elise

      Verwijderen
  5. Hola Elise,

    Gisteren viel de nieuwe Jente op de mat, met een prachtige foto van jullie gezin op de voorkant.
    Meteen wat herkenning. Mijn man komt uit Nicaragua, wij hebben daar een tijdje gewoond en hebben er nog steeds een boerderij. Afgelopen zomer hebben we samen met onze twee jongens vrijwilligerswerk gedaan in Masaya/ Tipitapa.
    Ontzettend leuk om het interview te lezen en wat een bijzondere zegen dat deze kinderen aan jullie zijn toevertrouwd. Voeden jullie nog twee talig op?
    We wensen jullie het allerbeste en Que Dios les bendiga muchisima!!!!
    Dinja Vasquez Corea

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hola Dinja!

      Wat ontzettend leuk om je berichtje te lezen! leuk is dat dat je meteen wat herkenning ervaart toen je het magazine:Jente zag! :-D Zo ook aan deze kant! Dat jij ons een berichtje stuurt en je man die uit Nicaragua komt! Wat super gaaf om te lezen! Wat geweldig mooi om te lezen ook dat je met jullie twee jongens in Nicaragua vrijwilligers werk hebt gedaan. Wij hopen ook zo dat we ooit nog eens terug mogen gaan met elkaar om daar hun roots te mogen ervaren en om te geven wat we maar kunnen geven. Ik ben erg benieuwd naar jullie verhaal over het vrijwilligers werk. Hebben jullie een blog bijgehouden? :-)

      Wij voeden onze kinderen helaas niet tweetalig op... dat wilden we wel ontzettend graag maar omdat het ons ontbreekt aan een goede beheersing van de Spaanse taal is het moeilijk om hun die ondersteuning te geven. Wel blijven er in ons gezin veel Spaanse woorden hangen en de oudste twee verstaan de taal erg goed.
      Ik dank je ontzettend voor je laatste zin!

      Muchos queridos saludos,
      Elise

      Verwijderen
  6. Deze reactie is verwijderd door de auteur.

    BeantwoordenVerwijderen